কবিতাঃ মোৰ নীলা কুকুৰা / এন গ্ৰে

অনুবাদত অসমীয়া কবিতা


মোৰ নীলা কুকুৰা

মূল:  এন গ্ৰে
ভাবানুবাদ:  যশোৱন্ত নিপুণ

 


মই মোৰ নীলা কুকুৰাজনীক এটা গান শুনাওঁ ৷ মই তাইৰ ডেউকা দুখন

মোৰ গাত মেৰিয়াই লওঁ ৷ শিয়ালটোৱে তাইৰ প্ৰেমিকক ভক্ষণ কৰিছিল,

মনে মনে ৰুক্ষ  ঘাঁহবোৰৰ মাজেৰে,

আৰু বৰষুণে ধোৱা আকাশেৰে আহি ৷ মই তাইক কওঁ, ময়েই নীলা বগলী,

আৰু নীলা ভাটৌ ৷  আমি অনুচ্চ সুৰত

ফৰাছী ভাষাত কথা পাতোঁ ৷  মই তাইক কওঁ

ঘোঁৰা, ষাঁড়, আৰু সিংহ এই সকলোবোৰেই তৰাবোৰত আছিল

আমাৰ জীৱনৰ বেলেগে বেলেগ সময়ত ৷  মই তাইক কওঁ আনকি

সাগৰেও কৰিব নোৱৰা বহুত কিবাকিবিয়েই আছে, যেনে ঘূৰি অহাটো

যেতিয়া সেয়া যোৱাৰ সময় ৷  মই তাইক কওঁ মোৰ হৃদয় প্ৰলয়ৰ

সাগৰত এখন নাও, এটা কফিন, এখন পাল তৰি দিয়া জাহাজ ৷

মই তাইক কওঁ বৰ্তমান সময় বুলিবলৈ একোৱেই নাই,

কঁহুৱাৰ গোটেই পথাৰখনেই তাইক এহেজাৰ

ভিন্ন উত্তৰ দিব পাৰে ৷ মই তাইক কওঁ এটা কুকুৰ

লাইটহাউচ এটা  ব পাৰে, এটি ঘৰচিৰিকাই সপোন দেখিব পাৰে

তাৰ গানৰ, টোপনিত কঁপাই তুলিব পাৰে তাৰ কণ্ঠ ৷

মই তাইক কওঁ কেনেকৈ এজনী মায়া ধাত্ৰীয়ে গীত গাই প্ৰত্যেক কেঁচুৱাকে তাৰ

নিজৰ নিশংক গীতটোলৈ লৈ যাব পাৰে ৷  এই নিশা, জোনটোৱে এন্ধাৰবোৰ

ঠেলি পঠিয়ায় ৷ মোৰ চুলি তাল গছবোৰত লাগি ধৰে ৷  মই তাইক কওঁ মই এজোপা গছ

ব পাৰিলোঁহেতেন,  তুমি যদি মোক ইয়াত অলপ বেছি সময় ধৰি ৰাখিলাহেঁতেন ৷

মই তাইৰ ডিঙিটো স্পৰ্শ কৰোঁ ৷  তাই অস্পষ্ট শব্দ কৰে,

কণী আৰু পাখিৰ তাইৰ গান ৷  মই তাইক কওঁ তুমি

এক উচ্ছল তৰংগ আছিলা, বৰ্ষাৰ বিজুলী চমকনিৰে  ধুমুহাৰ এজন পুৰুষ ৷

Post a Comment

0 Comments